Ik heb een aardbei op m'n hoofd!
Jaaaa mensen, jullie hebben het vast al ergens gelezen of gehoord (want de media heeft Pluk behoorlijk opgepikt!) , maar het is weer zo ver: onze vrienden van het Pluk de Nacht Openlucht filmfestival zijn voor de 6e keer neergestreken op het Stenen Hoofd te Amsterdam! Sinds afgelopen donderdag kun je daar terecht om gratis bijzondere en bizarre films te zien in de openlucht, heerlijke pizza & crepes te eten, bier te drinken, in de zon te zitten, kunst te bekijken, leuke mensen te ontmoeten en lekker te dansen. Voor ieder wat wils eigenlijk. Ook voor de kleinsten onder ons.
Donderdag zijn we dan ook met het hele gezin naar de opening geweest. Weer heel anders dan alle andere Pluk edities, want dit was Zef zijn eerste filmfestival! Nu ja, waarbij hij lijfelijk aanwezig was, want in mijn buik was hij vorig jaar ook bij Pluk, Cinekid en het IDFA. Maar goed.
Zef vond zijn eerste Pluk ervaring fantastisch en hij keek zijn ogen uit. Er waren veel bekenden die hem nog niet hadden gezien, dus hij kreeg erg veel aandacht, wat hij allemaal prima vond. We hadden gedacht dat hij uiteindelijk wel in de wagen in slaap zou vallen. Maar nee hoor, meneer wilde alles mee maken. Pas toen M. met hem in de bus terug ging, viel Zefje in een diepe slaap. Het is wat zo’n eerste filmfestival. En er zullen nog vele volgen.
Er is vanaf vandaag een site waarop je het getwitter van bekende Nederlanders kunt volgen. Twitteren. Aan mij is het niet besteed. Ik vind bellen, mailen, sms-en en bloggen wel genoeg communicatie eerlijk gezegd. Nu ben ik sowieso niet van de gadgets of nieuwe snufjes. Ik draai nog graag vinyl en cassettebandjes, bel het liefst via de vaste telefoon en ben totaal niet van plan om een iPhone aan te schaffen.
Maar goed. Het is natuurlijk de ultieme vorm van exhibitionisme gecombineerd met voyeurisme. Mensen willen graag vertellen waar ze mee bezig zijn en anderen zijn maar al te benieuwd wat anderen (en dan met name bekende mensen) aan het doen zijn. Dus ergens snap ik dat getwitter heus wel. Want ik ben ook nieuwsgierig. Zodoende volgde ik vandaag enkele twitterende vrienden. Maar er blijkt geen touw aan vast te knopen als je niet weet waar mensen op reageren. Bovendien is het zo ‘random’. Belangrijke informatie wordt afgewisseld met berichten als “ik eet nu een lekkere boterham met kaas”. Ja, ja. Daarom haakte ik al snel af. En wat een tijd kost dat, al dat getwitter bij houden! Ik heb wel wat beters te doen.
Twitter, pffff, geef mij maar bloggen. Waar ik overigens ook jaren na de hype mee begon, dus misschien twitter ik over een jaar net zo enthousiast mee. Ik kan het me niet voorstellen, eerlijk gezegd. Heb daar ook helemaal geen tijd voor en ook geen zin in!
Als ik zou twitteren, dan zou er bij mij het volgende op komen te staan:
-Gisteren heeft Zef voor het eerst van zijn prille leven stukjes banaan gegeten! Hij vond het erg lekker! We zijn trots. (hoeveel tekens heb je eigenlijk op twitter…)
-Vandaag is de sterfdag van lieve Margit en ook van mijn lieve tante B. 3 augustus is altijd een rare dag…
- Zo klaar met werken. Bloemen kopen.
