I’m On Fire

Het is alweer drie dagen geleden dat ik bij het concert van Bruce was (wij fans mogen hem gewoon Bruce noemen, dat is natuurlijk logisch). Ik ben er altijd zo vol van, dat het me een paar dagen kost om mijn indrukken op een rijtje te krijgen.

Het was sowieso fantastisch. Dit was de 8e (!!) keer dat ik naar Bruce Springsteen ging en ik kan mij niet heugen dat daar een teleurstellend concert bij zat.  Zelfs niet toen hij vorig jaar herstellende was van de griep.

Het was vooral heel fijn dat het dit keer zo dichtbij was! In de Amsterdam Arena! Vriendin V., mijn trouwe Bruce bondgenoot, en ik, zijn nog nooit zo relaxed naar een Bruce concert gegaan. Metro in, metro uit, stukje lopen, je bent er. We voelden ons erg volwassen concertgangers, want 5 jaar geleden zaten we nog uren voor een stadion zodat we in de ‘pit’ konden komen. Het was natuurlijk wel jammer dat we nu niet in de pit waren, want dan had ik de man en de E-street Band ook daadwerkelijk kunnen zien, en niet alleen horen. Want tja, ik ben niet echt lang en zo op het veld zag ik eigenlijk helemaal niks. Maar lang leve de video schermen! (zie bijgevoegde telefoon foto)

Wat opviel was dat het publiek veel jonger en hipper was dan meestal bij zijn concerten, waar de houthakkersblouse vaak de standaard outfit is. Tja, Amsterdam he 😉

Bruce had er duidelijk ook zin in. Hij was ontspannen, deed heel veel verzoeknummers en legde veelvuldig contact met het publiek. Wat ik altijd zo bijzonder vind aan zijn concerten, is dat je het gevoel hebt dat hij dit speciaal voor jou doet, ook al ben je 1 van 40.000 mensen in het stadion. Alsof een oude vriend op bezoek komt en liedjes voor je zingt, zo voelt het.

We zongen, we dansten, we genoten, we lachten, we waren ontroerd. Het was weer een onvergetelijke avond van mijn jeugdheld. Nu weer terug naar het echte leven.

Advertenties

2 thoughts on “I’m On Fire”

  1. hey Swaan, grappig, ik was er ook met jasper (oud klasgenoot van jou, inmiddels echtgenoot van mij) en nog wat vrienden. Ik tracht al jaren het Evangelie volgens Bruce te verspreiden en heb sinds 2002 geen concert in NL meer gemist.
    Dit keer wilde de vriendenkring wel mee (is het niet op een ek dag? En dichtbij? vooruit dan maar..) en ze zijn overtuigd.
    Ze gingen niet huilen van Backstreets (ik natuurlijk wel, die intro!) en ook niet alles netjes meezingen, maar ze waren wel bereid om om half vijf smiddags ter plekke te zijn waardoor wij dus IN DE PIT konden staan! yeah!
    Lees ook even Gijsbert Kamer op volkskrant weblogs, die was bij het concert in londen en ik denk dat je zijn verhaal wel herkent.

    http://www.volkskrantblog.nl/bericht/204286

    Succes met alle narigheden en je weet het he, no retreat, baby, no surrender!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s