Stap 1

Gisteren heeft M. voor het eerst in twee weken weer rechtop gestaan én enkele passen gelopen, met hulp van de fysiotherapeut en een looprek! Het was zwaar en heftig en emotioneel, maar een ontzettend goed begin.

Er is eigenlijk maar één woord voor: Hallelujah!

M. stelde daarna voor om naar een willekeurige kerkdienst te gaan en dat hij daar dan op miraculeuze wijze uit zijn rolstoel opstaat en gaat lopen. Omdat het belangrijk is dat mensen af en toe een wonder meemaken.

Ik zei:” Dat zien we dan wel weer.” Vooralsnog is het fantastisch en betekent dit ook dat hij waarschijnlijk aan het eind van de week ein-de-lijk naar huis mag, na drie weken in het ziekenhuis. Ik kan niet wachten!