11 september, 7 jaar geleden

Het is zo’n “Waar was jij toen je het hoorde?” dag vandaag.

Zeven jaar geleden liep ik stage bij een kleine filmproductiemaatschappij. Het gekke is, dat ik vanuit mijn huidige huis uitzicht heb op het pand waar ik stage liep. Terwijl ik destijds totaal aan de andere kant van de stad woonde.

Het was lekker weer die dag. We waren slechts met z’n tweeën op kantoor en ik had een lekke band. Omdat het een rustige dag was, besloot ik mijn band te gaan plakken in de tuin. Totdat de telefoon ging. Het was M. Hij zei dat ik de televisie aan moest zetten. Die hadden we niet (best gek eigenlijk voor een filmproductiemaatschappij, bedenk ik me nu! Ja, er was wel een tv, waar je video’s op kon kijken (het was 2001 he!) maar geen kabelaansluiting, zoiets was het). Dus zetten we de radio aan. Daarop hoorden we de alarmerende berichten.

Ik belde mijn vader, die Amerikaan is, om het te vertellen. Het bleek dat hij al voor CNN zat. Op het moment dat ik hem aan de telefoon had, boorde het tweede vliegtuig zich in de toren. “Dit is geen ongeluk, dit is een aanslag” zei mijn vader, want tot dan toe ging iedereen er van uit dat het per ongeluk was. Dat kun je je nu ook niet meer voorstellen eigenlijk.

Er heerste een hele rare sfeer in de stad, op weg naar huis. En eenmaal thuis gekomen zaten M. en ik de hele avond voor de televisie, naar alle afschuwelijke beelden te kijken. Ik kan me herinneren dat ik voornamelijk dacht aan mijn vriendin Margit, die een kleine maand daarvoor overleden was, en dat ik het heel raar vond dat zij niet wist wat er was gebeurd.

Advertenties

4 thoughts on “11 september, 7 jaar geleden”

  1. Ik weet ook nog heel goed waar ik was. Ik zat thuis in de ziektewet met een gewonde knie op een etage, 2 hoog achter. De hele dag een beetje ‘buizen’ waardoor ik live de tweede toren getroffen zag worden. Het veranderde mijn leven. In combinatie met de hele dag tobbend op de bank zitten besloot ik ‘there and then’ terug te verhuizen naar mijn geboortegrond. Baan en grote benauwende, enge Hofstad achter me latend. Opnieuw beginnen, dichter bij de mensen die me na stonden. Dat leek me op dat moment het enige logische…

  2. Ik kwam thuis uit school en vijf minuten later belde mijn tante dat we de tv aan moesten doen. Toen zagen we inderdaad het tweede vliegtuig in de toren vliegen. Verschrikkelijk!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s