A Night With The Jersey Devil, Bruce S.

Vandaag is het Halloween en vertrekken M. en ik eindelijk voor een zeer welverdiende vakantie naar het land van gnocchi, mysterieuze moorden, pizza en knoflook. Transsylvanië, hoor ik u zeggen? Nee, Bella Italia natuurlijk.

Als een Halloween treat, laat ik jullie voor nu achter met een speciale Halloween clip van mijn grote held (die overigens ook zeer veel aanhang heeft in Italië!), The Boss himself:

Hasta la pasta!

“De weekenden waren voor haar”

Merel heeft een nieuw boek geschreven! En ze heeft hier een zeer kunstige promo-trailer voor gemaakt.

Helaas helaas kan ik zelf niet bij de boekpresentatie aanwezig zijn op de 31e, omdat M. en ik precies op dat moment in een trein richting Italië stappen. Ook zeer fijn, maar wel erg jammer natuurlijk.

Maar ik zou zeggen: kijken, kopen, lezen. Gewoon doen!

Erkenning ongeboren vrucht

Omdat M. en ik niet getrouwd zijn en voorlopig ook niet van plan zijn om in het spreekwoordelijke huwelijksbootje te gaan stappen, gingen we naar het stadsdeel om ons nog ongeboren kind te laten erkennen. 

Toen ik aan de, zéér chagerijnige, baliemedewerker had uitgelegd waar we voor kwamen, kreeg ik onderstaand bonnetje mee. Hmm, dacht ik, dat klinkt best ranzig: Ongeboren vrucht. We hebben het hier wel over ons kind, ja! Dat al tien vingers heeft, en tien tenen, en een gezicht, en nou ja, alles! Niet een of ander ééncellig wezen of vrucht of hoe je het ook noemen wilt.

Maar goed, ik zal het maar niet al te persoonlijk opvatten. Het kind is nu officieel erkend door de aanstaande vader, en daar gaat het om. En zo wordt het steeds ‘echter’ allemaal.

Letterlijke clips

Er is een nieuwe You Tube rage aan het ontstaan: bij een muziekvideo wordt in plaats van de echte tekst, letterlijk gezongen wat je ziet in de videoclip. Het levert best wel grappige “literal versions” op. Zie deze clip van “I Still Haven´t Found What I’m Looking For” van U2.

“I’m in a city. I hope those guys aren’t muggers. Now we’re in colour” etc. etc.

Katten verkoudheid

Mus, onze poes, is verkouden. Ik wist niet dat katten ook verkouden konden worden, eerlijk gezegd. Sinds een paar dagen niest ze de hele boel bij elkaar en heeft een loopneusje. Erg zielig, ook wel schattig en een beetje vies, allemaal tegelijkertijd. Aangezien we haar 1x per jaar braaf laten inenten tegen de niesziekte, kon ik me niet voorstellen dat ze daar nu al weer last van zou hebben.

Toch belde ik de dierenarts voor de zekerheid. Zij zei dat zolang er geen geel of groen snot (!?) uit haar neus komt en ze een lusteloze indruk maakt, het gewoon een verkoudheid is, die, net als bij mensen, over het algemeen vanzelf over gaat. Dus dat hoop ik dan maar.

Arme Mus. Ik vroeg haar of zij er nog iets over kwijt wilde, maar zoals je aan de foto kunt zien, had ze geen commentaar en mompelde ze nog iets van “Laat me met rust. Ik probeer hier te slapen.”

Wat vliegt de tiet

Vandaag is het precies 3 jaar geleden dat ik mijn laatste bestraling had en daarmee mijn behandeling tegen borstkanker afrondde, na een traject van chemo, operatie en preventieve bestraling. Ik was toen 28.

Drie jaar. Heel kort geleden eigenlijk. In die jaren is er wel heel veel, voornamelijk positief, gebeurd. Ik ben van baan veranderd, en voel me daar veel beter bij, ook al ben ik er financieel op achteruit gegaan. Bovendien ben ik er steeds meer achter wie ik ben, waar mijn talenten liggen en wat ik daarmee wil in het leven. En één van de dingen die ik heeeel graag wilde, was moeder worden. Een fragment uit mijn nieuwsbrief, die ik aan vrienden en familie stuurde, van december 2005:

Hoewel ik (halleluja!) niet in de overgang terecht ben gekomen- wat had gekund met de chemo. Zie daar weer het voordeel van jong zijn. Ik ben gelukkig gewoon nog steeds vruchtbaar, maar mag de komende 2 jaar geen kinderen krijgen…”

Ik heb er in de afgelopen jaren ook serieus rekening mee gehouden, dat ik misschien wel geen kinderen zou kunnen krijgen. 

Maar nu, drie jaar na mijn behandeling, ben ik 31 en ruim 5 maanden zwanger. Ik had het destijds niet gedacht. Wel vurig gehoopt. En ik ga het vieren door zo naar zwangerschapsyoga te gaan. Oh ja, en M. en ik gaan ook nog uit eten.