Erkenning ongeboren vrucht

Omdat M. en ik niet getrouwd zijn en voorlopig ook niet van plan zijn om in het spreekwoordelijke huwelijksbootje te gaan stappen, gingen we naar het stadsdeel om ons nog ongeboren kind te laten erkennen. 

Toen ik aan de, zéér chagerijnige, baliemedewerker had uitgelegd waar we voor kwamen, kreeg ik onderstaand bonnetje mee. Hmm, dacht ik, dat klinkt best ranzig: Ongeboren vrucht. We hebben het hier wel over ons kind, ja! Dat al tien vingers heeft, en tien tenen, en een gezicht, en nou ja, alles! Niet een of ander ééncellig wezen of vrucht of hoe je het ook noemen wilt.

Maar goed, ik zal het maar niet al te persoonlijk opvatten. Het kind is nu officieel erkend door de aanstaande vader, en daar gaat het om. En zo wordt het steeds ‘echter’ allemaal.

Advertenties