2009 is het nieuwe 2008!

Ik hou niet zo van lijstjes en “De top 10 van…” is ook niet aan mij besteedt. Maar een soort van persoonlijk jaaroverzicht, daar ben ik niet vies van. En wat een jaar was dat zeg, 2008. Pfoe he.

In november 2007 zegde ik mijn redelijk stabiele, maar voor mij niet meer uitdagende, baan op, zonder iets nieuws te hebben. Op 1 januari 2008 solliciteerde ik naar een nieuw, simpel maar overzichtelijk, baantje, en op 14 januari kon ik al aan de slag. Mijn plan was om me naast dit baantje meer op schrijven te gaan richten, iets wat ik al heel lang wilde doen, maar waar ik steeds maar geen tijd of rust voor kon vinden.

In april begon ik met dit weblog, als uitprobeersel, als speeltuin, als uitlaatklep, als stok achter de deur. Niet wetend wat er allemaal wel niet zou gebeuren in dit jaar en hoe fijn het zou zijn om mij uit te kunnen leven op mijn eigen plek op het web.

In juni waren mijn lief M. en ik dol- en dolgelukkig, toen we er achter kwamen dat ik echt (na 3 tests wisten we het eindelijk zeker…) zwanger bleek te zijn! We hadden er op gehoopt, maar wisten niet of het ook echt zou lukken, na mijn chemobehandelingen tegen borstkanker, 3 jaar geleden. Helaas kwam er heel snel weer een beproeving op ons pad, toen M. eind juni door een roekeloze automobilist werd aangereden terwijl hij lopend een trambaan overstak. Ik was net 6 weken zwanger toen M. 3 weken in het ziekenhuis lag met 2 gebroken benen, een gebroken neus en een losse splinter in zijn arm. 

We zijn nu een dik half jaar verder en wat we gehoopt hadden, is gelukkig uitgekomen: ik waggel nu rond met een steeds dikker wordende buik waarin een kind er flink op los schopt, en M. kan door zijn tomeloze inzet weer lopen en fietsen en sinds 2 weken ook rennen (op de loopband van de fysio, maar toch!). Ik ben nu met zwangerschapsverlof, maar door diverse omstandigheden weet ik niet of ik na mijn verlof nog een baan zal hebbben. Dus in 2009 zal ik weer op zoek moeten gaan naar nieuw werk.   

Hoe dan ook, we gaan met frisse moed het nieuwe jaar in en hopelijk gebeuren er dan niet al te veel vervelende en heftige dingen. Oh ja, dan moet ik een kind gaan baren en worden we ouders…Mwah, niet echt een “life changing event”, toch? 

Lieve (mee)lezers, wat fijn dat jullie allemaal steeds weer op mijn blog kwamen en komen kijken! Dat doet me zeer goed. Dank! Tot in het nieuwe jaar.nieuwjaarswens 2008 Namens M, Kruimeltje in mijn buik en Mus de kat:

 

[Bijschrift bij foto: ik wilde de tekst eigenlijk op mijn buik schrijven maar was bang dat het er nooit meer af zou gaan. Dus vandaar dit knullige blaadje.]