Ordinaire doodsangst

Soms word ik zo boos op mezelf. Dan weet dat ik iets NIET moet lezen of kijken, maar dan blijf ik toch hangen en zit ik vervolgens met de, in feite, door mijzelf veroorzaakte gebakken peren. Maar ik ben zo ontzettend nieuwsgierig. Dat is mijn probleem.

Zo had ik vandaag eigenlijk een prima dag. Naar de fysiotherapeut en vervolgens de halve HEMA leeg gekocht (tja, opruiming…), daarna thuis wat aangerommeld en eigenlijk helemaal in mijn ‘ik-ben-zwanger-en-met-verlof’ ding. Totdat ik tv ga kijken en al zappend langs een interview kom op Het Gesprek. Ik zie het meteen aan de geinterviewde, dit gaat over kanker. En waarschijnlijk borstkanker. Ik weet niet wat het is, maar ik weet ze, als ervaringsdeskundige, er uit te pikken. Ik zapte in eerste instantie door, maar ging toch weer terug, omdat ik benieuwd was of ik gelijk had. En ja hoor, de dame bleek inderdaad uitgezaaide borstkanker te hebben. Ze had waarschijnlijk nog 10 jaar te leven, daarom deed ze nu wat ze altijd al het liefste wilde doen: schrijven.

Ik slik. Dit is behoorlijk herkenbaar, behalve dat mijn prognose goed is. Ik blijf kijken, zoals je naar een ramp kijkt. Je wilt het niet, maar je doet het toch. En omdat ik zo goed de angst in haar ogen en haar zijn herken, die ze weg probeert te lachen en praten, maar er zo ontzettend duidelijk zit, dat ik ‘m bijna aan kan raken.

Uiteindelijk ruk ik me toch los van het beeld en zap door. Daar zit ik dan. Weg goed humeur, hallo angst. Rationeel weet ik heus wel: dit gaat niet over mij, mijn behandelingen zijn fantastisch aangeslagen, ik ben nu zwanger en ik hoop belachelijk oud te gaan worden. Maar alles wat met borstkanker te maken heeft, raakt mij, hoe je het ook wendt of keert. Het drukt je weer met de neus op de feiten. Hoe het ook had kunnen gaan, en de gedachte dat die rotziekte misschien toch ooit weer terugkomt. En daar kan geen ratio tegenop. Dat is gewoon ordinaire doodsangst.

Wat ik zeg, ik met mijn nieuwsgierigheid ook altijd. Bah. Ik wil een gewóne zwangere vrouw zijn, die afwezig kleertjes strijkt en mijmert over wandelen met haar pasgeboren baby.

Advertenties