Ordinaire doodsangst

Soms word ik zo boos op mezelf. Dan weet dat ik iets NIET moet lezen of kijken, maar dan blijf ik toch hangen en zit ik vervolgens met de, in feite, door mijzelf veroorzaakte gebakken peren. Maar ik ben zo ontzettend nieuwsgierig. Dat is mijn probleem.

Zo had ik vandaag eigenlijk een prima dag. Naar de fysiotherapeut en vervolgens de halve HEMA leeg gekocht (tja, opruiming…), daarna thuis wat aangerommeld en eigenlijk helemaal in mijn ‘ik-ben-zwanger-en-met-verlof’ ding. Totdat ik tv ga kijken en al zappend langs een interview kom op Het Gesprek. Ik zie het meteen aan de geinterviewde, dit gaat over kanker. En waarschijnlijk borstkanker. Ik weet niet wat het is, maar ik weet ze, als ervaringsdeskundige, er uit te pikken. Ik zapte in eerste instantie door, maar ging toch weer terug, omdat ik benieuwd was of ik gelijk had. En ja hoor, de dame bleek inderdaad uitgezaaide borstkanker te hebben. Ze had waarschijnlijk nog 10 jaar te leven, daarom deed ze nu wat ze altijd al het liefste wilde doen: schrijven.

Ik slik. Dit is behoorlijk herkenbaar, behalve dat mijn prognose goed is. Ik blijf kijken, zoals je naar een ramp kijkt. Je wilt het niet, maar je doet het toch. En omdat ik zo goed de angst in haar ogen en haar zijn herken, die ze weg probeert te lachen en praten, maar er zo ontzettend duidelijk zit, dat ik ‘m bijna aan kan raken.

Uiteindelijk ruk ik me toch los van het beeld en zap door. Daar zit ik dan. Weg goed humeur, hallo angst. Rationeel weet ik heus wel: dit gaat niet over mij, mijn behandelingen zijn fantastisch aangeslagen, ik ben nu zwanger en ik hoop belachelijk oud te gaan worden. Maar alles wat met borstkanker te maken heeft, raakt mij, hoe je het ook wendt of keert. Het drukt je weer met de neus op de feiten. Hoe het ook had kunnen gaan, en de gedachte dat die rotziekte misschien toch ooit weer terugkomt. En daar kan geen ratio tegenop. Dat is gewoon ordinaire doodsangst.

Wat ik zeg, ik met mijn nieuwsgierigheid ook altijd. Bah. Ik wil een gewóne zwangere vrouw zijn, die afwezig kleertjes strijkt en mijmert over wandelen met haar pasgeboren baby.

Advertenties

7 thoughts on “Ordinaire doodsangst”

  1. Zelfs ik herken het, voel het in al mijn poriën, jouw angst. Terwijl ik nooit een kind gekregen heb, geen borstkanker gehad heb maar wel mijn moeder anderhalf jaar lang ziek heb zien zijn door die ellendige ziekte en heb zien lijden tot de laatste snik. En ook dat is al ruim 12 jaar geleden. Het lijkt wel of het zich nestelt, ergens diep in je zijn, en er nooit meer vandaan komt.

    Hopelijk kun je het toch weer relativeren en kun je je toch weer focussen op het kindje in je buik. Wie weet, helpt strijken …. 😉

    Liefs en sterkte.

  2. Tsja, ook ik ben een ervaringsdeskundige. Het reist altijd mee in je schoenen, daar helpen zelfs geen sandalen tegen.
    Beter niet meer langs “het gesprek” zappen, maar een andere Hema inlopen.

    Liefs ook voor Kruimeltje.

  3. Helaas zeer herkenbaar, jammer genoeg zie je en lees je vooral over ex-patienten die een recidief krijgen en niet over al die mensen met wie het heel goed gaat zoals met jou. Daarom vind ik het heel leuk om jou logje te lezen en te zien dat het leven verder gaat. En straks na de geboorte ben je zo druk met je kleine wonder dat je geen tijd meer hebt voor zulke gedachten!

  4. Weet je wat het is? Vrouwen zoals jij, met wie het goed gaat, zijn minder interessant voor de media. Dus alleen de verhalen met een dramatisch tintje worden belicht. Ik snap wel heel goed dat het je raakt, zeker als je zwanger bent en zelf ziek bent geweest ben je extra kwetsbaar. En dat mag ook! Als je maar niet vergeet dat je daarnaast ook een hele gewone vrouw bent, die lekker geniet van haar verlof.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s