Kattenkwaad

Sinds afgelopen maandag zit de schuifdeur dan eindelijk op zijn plek. De juiste rails waren na 2 weken eindelijk geleverd. Nu ja, juist. Dit keer waren ze niet te kort, maar 20 cm te lang…Maar daar valt makkelijker iets aan te doen.

In ieder geval, de deur zat er in, met dank aan vriend W., en de avond viel. Wat zou poes Mus gaan doen? Dat was de grote vraag. Na 9 jaar altijd bij ons op bed te hebben mogen slapen – met name vanwege het feit dat we in al die jaren simpelweg geen deur hadden die dicht kon- wat zou ze gaan ondernemen?

Nacht 1: na een uur klagelijk miauwen en krabben aan de deur, kwam er opeens een stukje extra licht de slaapkamer binnen. Ja hoor, ze had haar pootje in het kleine stukje tussen deur en muur weten te porren en de deur schoof langzaam open. Triomfantelijk sprong ze op het bed, liep een rondje en ging daarna weer terug naar de keuken om brokjes te eten. Hmm.

Nacht 2: M. was er op uit gegaan en had, heel slim, een magneetje gekocht dat hij tussen de muur en de schuifdeur bevestigde. Weer probeerde Mus die nacht de deur met veel gekrab, getik en gemiauw open te krijgen, maar….het lukte niet! Ook wist ik haar buiten te houden, elke keer als ik ’s nachts naar de wc ging (3 of 4 keer…). Aangezien ze steeds recht voor de deur op wacht bleek te zitten. Ik sliep die nacht voor mijn zwangere doen best wel diep.

De volgende nachten van de week ging het ongeveer hetzelfde. Wel eerst krabben en miauwen als we naar bed gingen, maar uiteindelijk droop ze af.

Tot vannacht. Ik sliep al bijzonder slecht wegens enorme buik, moeilijk positie kunnen vinden en plassen, plassen, plassen. Maar daarnaast ging Mus ook nog eens de hele nacht door met heel erg zielig miauwen en eindeloos krabben. En vanochtend om half acht, kwam er opeens weer dat kiertje licht de slaapkamer binnen. “Oh nee he!” zuchten M. en ik allebei. Mus had door aanhoudend te pielen nu ook de deur mét magneet open weten te krijgen. Weer dat triomfantelijke rondje over het bed en daarna door naar de keuken. Zucht.

Nu is het oorlog tussen mens en dier- dat begrijp je wel, hoe veel we ook van Mus houden. M. vond achterin het kastje onder de gootsteen een spray die we ooit voor de bank kochten, zodat ze daar niet aan zou krabben. Een soort katten-Mosquito, maar dan met geur. Deze gaan we nu op de deur uitproberen. All is fair in love and war. ziet er wel schattig uit 

[Het ziet er wel schattig uit- zo’n klein beestje met zo’n grote deur]

Advertenties

3 thoughts on “Kattenkwaad”

  1. @Tat: ja, ik vind het zelf ook heeeel zielig hoor…Ik doe dit dan ook met pijn in mijn kattenhart. Maar het is niet anders. En we gaan Mus écht niet de deur uit doen (de enige andere optie)!

  2. Katten zijn zo slim! Bij ons krijgen ze de kastdeuren open, zodat ze heerlijk tussen de schone kleding gaan slapen, spelen of wassen met alle rondvliegende haren tot gevolg. Dus ook alle deuren maar dicht, de onderkant van het bed gebarricadeerd… Je moet wat met je kattenhart.

    Ben je niet bang dat ie jaloers wordt op de baby? Als wij neefje M. hier in huis hebben, piesen ze overal, klagen om aandacht en zijn dagen erna nog in de war :S

    Hoop dat de spray helpt!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s