Zef zijn eerste maand

In de wereld van Zef, en daarmee die van ons, bestaat alles op het moment uit ‘de eerste keer’. De eerste keer naar buiten (dat was toen hij 11 dagen oud was) en toen meteen de eerste keer in een cafe, de eerste keer boodschappen doen met de kinderwagen, de eerste keer ’s nachts langer dan 3 uur achter elkaar slapen (en de volgende nachten dan weer niet…) en terwijl ik dit schrijf hangt Zef voor het eerst in een draagdoek. Na wat gepruttel en gejengel vindt hij het wel fijn, geloof ik. En ik heb eindelijk mijn handen vrij. Wat een enorme luxe!  

Gisteren was Zef zijn eerste keer in Artis. Door het lente-achtige weer was het bomvol en overal waren gezinnen en kinderen. We banjerden rond met Zef heerlijk slapend in de wagen. Na het Artis bezoek dronken we nog wat in een cafeetje en daar probeerden we meteen de eerste keer ‘voeden op locatie’ uit. Met een thermoskan heet water, poeder in een doosje en een flesje spa, maakten we zijn flesje klaar dat hij vervolgens gulzig opdronk. Ook deze eerste keer was geslaagd!

Nu Zef deze week alweer een maand (!?) oud is, kan ik wel wat meer vertellen over de mens die hij is en gaat worden. Want in die maand hebben we elkaar steeds beter leren kennen. En wat opvalt tijdens al deze opgenoemde eerste keren, is dat Zef erg goed gedijt bij rumoer en muziek. Dat vind ik op zich een positieve ontwikkeling, want wij houden ook erg van muziek en reuring. Het enige minpunt dat hierbij opvalt, is dat Zef een fan blijkt te zijn van middle-of-the-road liedjes. In het café werden namelijk de meest slechte Elton John covers gedraaid en meneer Zef keek hierbij opgewekt en tevreden om zich heen. En dat baart mij zorgen. M. en ik zijn nogal muziekpuristen en middle-of-the-road meuk, daar houden wij niet zo van. Geef ons maar extremen. Tijdens mijn zwangerschap heb ik juist heel veel verschillende soorten muziek geluisterd, zodat Zef aan onze brede muzieksmaak gewend kon raken.

Natuurlijk, je houdt van je kind, en als Zef later een liefhebber blijkt te zijn vage bliepjes jazz, of van een of andere muziekstroming die nu nog helemaal niet bestaat maar dan woest populair is (“Mam, ken je dat niet? Dat is Tuppitoppitrancehop. Duh!”), dan vind ik dat allemaal prima. Als het maar geen middle-of-the-road muziek is eigenlijk. 

Ach ja, de tijd zal het leren. Ik zet zo maar even Rammstein op. Dat wordt dan Zef zijn eerste keer headbangen.

Advertenties

6 thoughts on “Zef zijn eerste maand”

  1. Hey, een draagdoek, dat is leuk! Mijn zoontje draag ik ook vaak in de draagdoek, sinds kort ook op m’n rug:-)

    En een beetje richting geven aan het ontwikkelen van muzieksmaak kan geen kwaad, haha.

  2. haha! Onze zoon houdt van klassiek, hoe vind je die? Terwijl papa en mama van de illegale housefeesten waren en alles met een stamper erin geweldig vinden. Maar goed, onze zoon houdt dus van klassiek. Dat mag. Eigenlijk vinden we alles wat hij leuk vindt ook weer leuk, zo werkt het ook nog eens een keer.

  3. Misschien is het wel gewoon een saaie jongen. Die rechten gaat studeren. Of boekhouder wordt.

    Uitgaan trekt hem niet zo. Zef houdt meer van een avondje lekker tv kijken. Met een bakje zoutjes.

  4. Hee Swaan, spuit Elf hier. Wat superleuk en spannend en wat isie mooi.
    Gefeliciteerd!
    Ik denk overigens dat het wel slim van hem is om in the middle of the road te beginnen, opvallend slim zelfs: dan kun je nog alle kanten op.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s