Cry baby

Echt, ik hou zielsveel van Zef. Ik heb alles voor ‘m over. Hij is mijn kind. Ik zou mijn leven geven voor die kleine jongen. Maar soms. Soms wil ik ‘m zo ontzettend graag achter het behang plakken…

Als hij weer eens krijsend in zijn wieg ligt en het voor de zoveelste dag achtereen niet lukt om te gaan douchen. Als hij een slechte nacht heeft gehad en ook overdag niet echt wilt slapen. Of als ik denk, hij is nu rustig, hij heeft gegeten, geboerd en een schone luier, dus we kunnen gaan wandelen en boodschappen doen. Eerst gaat het goed, hij wordt door het rijden in slaap gewiegd. We komen bij het winkelcentrum aan en alles lijkt goed te gaan. Tot ik ergens stil sta. Dan schrikt hij wakker en zet meneer zijn keel open en is het hek van de dam. Gillen, schreeuwen en piepen alsof hij mishandeld wordt. Soms haal ik ‘m even uit de wagen om ‘m te kalmeren, maar meestal wordt het daarna alleen maar erger. Dan maar weer geen boodschappen gehaald vandaag. Met een krijsende Zef probeer ik zo snel mogelijk thuis te komen, terwijl ik de meewarige blikken van de mensen die ik passeer probeer te ontwijken. Het zit natuurlijk in mijn hoofd, maar ik zie ze altijd denken: “Die vrouw gaat niet goed met haar kind om. Je laat zo’n kind toch niet huilen!”

En wat ik me dan afvraag: waarom ben ik altijd de enige met een huilend kind in de wagen? Waarom zie ik nooit andere moeders met huilende babies? Hoe doen die mensen dat toch? Hoe lukt het hen toch om ’s ochtends de deur uit te komen, iedereen gewassen en aangekleed en ook nog eens kalm te blijven? Het is mij een raadsel.

Terwijl ik dit schrijf, ligt Zef natuurlijk poeslief in de box te spelen. Lachen en kirrend. Want hij kan ondertussen al ontzettend goed lachen, waardoor je hem meteen alles weer vergeeft.  En wat ik zeg, ik hou met heel mijn hart van die jongen, maar soms. Soms zou ik willen dat hij inclusief volumeknop uit mijn buik was gekomen. Een knop met “mute” als optie.

Zef in de box
Zef in de box

Advertenties

7 thoughts on “Cry baby”

  1. Wij hadden ook een huilbaby en idd als je er mee op stap bent slapen ze (wel jammer dat jij dan niet hetzelfde kan doen) en zegt iedereen “Oh, ’t is zo’n brave” (yeah, sure).
    Het doucheprobleem ken ik ook. Bij ons was de mobiel van Tiny Love de remedie tegen dat problee. Liv stopte effectief 15 minuten met huilen als hij opstond. (maar ’t pakte wel geen twee keer na elkaar 😉 )

  2. Ja, dat doen ze met je, die kleintjes. Aan de ene kant ben je stapel op ze, maar aan de andere kant gooien ze je hele leven overhoop. Zeker als ze veel huilen…. Onze oudste had dat ook en dat gevoel dat jij beschrijft had ik ook regelmatig. Onze jongste (nu 4,5 maand) huilde tot ze een week of zes was aan één stuk door en ik ging er alweer bijna aan onderdoor…. Je wílt gewoon niet dat je kind huilt en ja, je wordt er vreselijk onzeker van. Maar niet aan toegeven hoor, je doet het geweldig, laat die mensen maar die naar je kijken. Ookal is dat makkelijker gezegd dan gedaan.

  3. Ik was ook ZO blij als ik gedoucht en aangekleed en zonder huilend kind een rondje Erasmuspark kon lopen! Maar de gedachte dat ik me gewoon het eerste jaar moest voegen naar mijn kind hielp me heel erg. Go with the flow, niet teveel plannen maken, en manlief dan maar om een boodschap sturen als het echt niet ging. Af en toe oppas vragen was ook heel fijn- je moet ook aan jezelf denken!
    Inbakeren was voor ons trouwens een wondermiddel. Met hulp van een speciale verpleegkundige geleerd hoe dat moest en vanaf toen sliep ons onrustige kereltje (geworden door een ziekenhuisopname van 2 weken toen hij 2 weken oud was) als een roosje.

  4. Oh en laat die mensen kijken! NIKS van aantrekken, al is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Maar de beste stuurlui staan altijd aan wal, zoals je weet, dus vergeet die types.

  5. Mijn kleine schreeuwertje sliep ook heerlijk na het inbakeren. Kan het boek van Ria Blom (Regelmaat en Inbakeren) van harte aanraden en de doeken van Pacco (pacco.nl). Veel sterkte ermee!

  6. Die andere moeders met huilende babies zie je niet omdat ze Albert laten komen… Ik vond trouwens boodschappen doen met de Babybjörn erg goed werken. Of kinderwagenspeeltjes om af te leiden.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s