Oy vey, ik groei!

Howdy!
Howdy!

Na het stukje van Merel gelezen te hebben, realiseerde ik me dat ik hier al weer veel te lang geen foto van Zefje geplaatst heb. Dus bij deze. Hoewel deze foto ook al weer een maand oud is, zag ik net bij het uploaden. Zef is namelijk over een paar weken alweer een half jaar!

En het is bijna niet bij te houden hoe snel die jongen groeit en verandert. Sinds een paar dagen probeert hij te kruipen, wat meer neer komt op zijn kontje omhoog duwen en tegelijkertijd zijn gezicht in de grond duwen. Het ziet er erg grappig uit, maar het frustreert hem zelf enorm, waarna er door meneer flink gepiept en gekreund wordt. Boos, dat iets niet de eerste keer meteen al gelukt is. Soms lijkt hij zijn moeder wel…