De wetten van het water

Onbeschreven en leeg. Het gladde oppervlak is roerloos.
Mijn pen is de vleugel van een zwaan, die rimpels in het water maakt.

Ik ben de zwaan – ik ben Swaan.
Die door het water glijdt.
Regels in het water.
Mijn pen in het water.
Druppels inkt op het blad.

Verraderlijk is de blauwe bovenkant.
Kalm lijkt het aan de oppervlakte, maar daaronder bruist,
borrelt, sputtert en kolkt het.

De wind is mij goed gezind en blaast mij waar ik heen wil gaan.
Rimpels worden deiningen en deiningen worden golven.
Dichtbij en tot ver aan de randen.
Mijn vleugels schrijven regel na regel na regel. Het water en ik zijn één.
Ook al verlies ik de controle, het water wijst me de weg.

Twee kleine vogeltjes.
Ze volgen me, overal waar ik ga, zijn zij ook.
Ze zijn me lief. Ze zijn m’n leven.
Als ik naar de overkant zwem, springen ze op mijn rug en varen met me mee.

Ik wil alleen zijn met de golven.
Me mee laten voeren door de stroming naar onbekende oorden.
Alle tijd hebben om kopje onder te gaan, omhoog te duiken en kijken waar ik uitkom.

Het water is geduldig.
Als de kleintjes groot zijn, kunnen ze zelf leren zwemmen.
Eén vleugel tegelijk.
Maar eerst moet de moeder de golven leren bedwingen.

Druppel voor druppel.
Woord voor woord.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s