Boef

“Dag boef, zeg je me geen gedag meer!”
De acteur van middelbare leeftijd met lang grijs haar en een bril houdt me staande en geeft me een zoen op mijn wang, terwijl ik naar de uitgang van het café loop samen met vriendin S.
Met een verbaasde glimlach kijk ik hem aan. Ik ken hem als acteur, maar toch echt niet persoonlijk.
Hij geeft me nogmaals een dikke zoen en een omhelzing en zegt “He boefje van me” en kijkt me doordringend aan.

Probeert hij me te versieren? Wat wil hij van me? Ik glimlach vriendelijk en probeer door te lopen, maar hij houdt me stevig vast.
Dan kijkt hij verbaasd en zegt: “Maar je bent het helemaal niet! Jij bent niet Ellen! Ik ken Ellen ten Damme heel goed namelijk. Maar dat ben je niet.
Want Ellen heeft nooit zoveel make up op en jij hebt je lipjes gestift en zo. Nou ja zeg! Hoe heet je?”

“Swaan” zeg ik.

“Sjaan?”

“Nee, Swaan.”

“Wat geweldig, Swaan!” en hij balt zijn vuisten en doet een vreugde sprong.

“Dag Swaan! Tot ziens!”

“Dag!” roep ik, terwijl ik snel met vriendin S. al gniffelend naar de uitgang loop.

 

 

 

 

Advertenties