Angst

Het zit in een klein hoekje en wacht tot alles goed gaat.

Intermezzo: ik haat de opmerking “Alles goed?” Hoe kan ALLES nou goed gaan? En wat moet je er op antwoorden? Meestal zeg ik maar: ja hoor, het meeste wel. En met jou? Ook ALLES goed? Einde intermezzo.

En dan slaat het toe. Uit het niets. Bam! Wat is dit? Zat het er al? Volgens mij niet. Wat moet ik ermee? Is er reden tot paniek? Natuurlijk is het weekend en kan er geen dokter gebeld worden en geen afspraak gemaakt.

Het werden een laaaange zaterdag en een laaaange zondag met twee kinderen die aandacht en vermaak wilden. En eindelijk eindelijk kon ik op maandag het ziekenhuis bellen voor een controle afspraak. Voor over 10 dagen. Dus moet ik nog al die dagen in spanning zitten. Hoe kom ik ze door? Zonder totaal in paniek te raken? De ergste scenario’s door mijn hoofd te laten gaan? Te denken aan toen, tien jaar geleden, ook in januari, toen The Shit Hit The Fan…
Hoewel weer aan het werk gaan wonderen deed en de angst een stuk minder werd terwijl ik notulen aan het uitwerken was.

Blijkbaar is dit mijn leven. Al bijna tien jaar. Ik vind het maar een raar leven.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s