Angst is een slechte raadgever

Deze wereld. En al die angst…Vooral voor de wereld waarin mijn kinderen groot gaan worden. Wat moeten we ermee? En waarom komt zo’n aanslag in Brussel harder bij me aan dan al die aanslagen in Turkije en de rest van de wereld die in brand staat? Ik kan me vandaag slecht concentreren. Daarnaast is het ook zo zoals een collega zei:
Nu voelen we een heel klein beetje de angst die mensen in Syrie elke dag ervaren. Daar voel ik me dan vervolgens weer schuldig over: dat ik daar niet bij stil heb gestaan. Naar het nieuws kan ik bijna niet meer kijken. Ik word er te verdrietig van. Vooral als er kinderen in beeld komen.

De enige remedie is denk ik gewoon doorgaan. Je niet laten kisten.En vooral niet in angst gaan leven maar juist er wat van maken. Dus: bloemetje gekocht, muziekje aangezet en denken aan de leuke dingen. Het is bijna lente, Zef is blij dat hij deze week zijn paasontbijt heeft op school en June verheugt zich op eieren zoeken. Een nieuwe lente en een nieuw geluid: laat ik eens proberen optimistisch en positief te zijn. Tegen mijn angstige natuur in. Wie weet helpt het in deze tijden. Zucht.

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s