Pietendiscussie bij de kapper

Omdat ik alleen wat puntjes bij wilde laten knippen, besloot ik naar de kapper om de hoek te gaan, op aanraden van de buurvrouw. ‘Ze zijn niet heel hip, maar je krijgt wel waar voor je geld’ had de buurvrouw mij laten weten.

De kapster verwelkomde mij met een joviaal Noord Hollands accent. Ze waste hardhandig mijn haar en eenmaal in de kappersstoel, spraken we wat over het weer, zoals dat standaard gaat bij de kapper. Algauw kwamen we bij het onderwerp Kerstdagen. De kapster wilde namelijk het liefst vandaag nog de Kerstboom neerzetten.
‘Ja, maar eerst is het nog Sinterklaas.’ zei ik nietsvermoedend. ‘Mijn kinderen zetten vol verwachting hun schoen.’ Dat had ik beter niet kunnen zeggen. Ze begon eerst enigszins voorzichtig over dat het Sinterklaasfeest nu niet meer leuk was en dat ze natuurlijk zelf geen kinderen had, maar dat het toch belachelijk was hoe iedereen het Sinterklaasfeest kapot probeerde te maken. En daarna ging ze los over wat je allemaal wel niet op social media las en hoe verschrikkelijk dat toch wel niet was. Ik zei voorzichtig: ‘Dat moet je niet zo serieus nemen’┬á maar hoe verder het gesprek liep, hoe meer ik me afvroeg of ik haar wel serieus nam.
‘In Suriname zijn er geen problemen met de Pieten, wist je dat?’ zei ze vol overtuiging. ‘Ja en die roetveegpieten, dat slaat toch ook nergens op. Dan herken je meteen wie het is.’
‘Dat maakt die kinderen echt geen moer uit hoor,’ probeerde ik. ‘Of die Pieten nou Roze of Groen zijn. Als ze maar cadeautjes en snoep krijgen en een leuk feest hebben.’
Daar was de kapster het natuurlijk niet mee eens. Nee, volgens haar waren kinderen bang voor de gekleurde Pieten. Ik zei: ‘Ik heb mijn kinderen daar nog nooit over gehoord. Sterker nog, ik was vanochtend bij de Sinterklaasviering op het werk van mijn man en alle Pieten hadden een andere kleur. Geen enkel kind huilde of had het hierover.’ Daar had ze natuurlijk niet echt van terug, maar het was duidelijk dat ze bij haar standpunt ging blijven. We rondden het gesprek beleefd af met wat geklets over haar hondje dat bij de deur lag en ik rekende af.

Wat mij elke keer weer zo verbaast in deze hele discussie is dat heel veel volwassenen denken dat het feest over hen gaat. Ook heb ik al een paar keer mensen horen zeggen dat het Sinterklaasfeest niet meer leuk is. De discussie eromheen is misschien niet leuk, maar wel heel erg nodig. Soms moeten er tradities aangepast worden omdat het blijkt dat dat ouderwetse tradities waren, waar veel mensen aanstoot aan nemen. Dat lijkt me logisch, toch? Echt, ik heb mijn kinderen nog nooit met enig woord horen praten over de hele Pietendiscussie. Voor hen is een Piet een Piet, of deze nou goud is of roet vegen heeft. Het gaat hen om alles eromheen. Overigens zal ik hierbij een klein geheim verklappen: Sinterklaas en Piet bestaan helemaal niet. Maar dat zal ik dan maar niet aan die mensen vertellen die willen dat alles blijft zoals het is. Ik denk niet dat ze het aankunnen.

 

 

Advertenties