Verhalen zonder vader

Vandaag is de eerste verjaardag van mijn vader zonder mijn vader. Vorig jaar werd hij zowaar tachtig jaar en was hij erg trots dat hij deze hoge leeftijd bereikt had, ondanks zijn – al jaren – slechte gezondheid. Ik maakte toen kippenleverpaté voor hem in de vorm van een 8 en een 0, zoals het een goede dochter betaamd voor haar Joodse vader.

80 pateMijn vader was naast schrijver vooral ook een verhalenverteller. Vrienden en bekenden kwamen graag bij ons langs om uren lang naar zijn verhalen te luisteren. Hij aan de keukentafel, met een sigaret in zijn ene hand en met zijn andere hand zijn verhaal kracht bijzettend. Als kind werd ik daar knettergek van, want ik kwam er voor mijn idee nooit tussen als IK iets te vertellen had. Toch vond ik de verhalen ook mooi en zitten er nog  heel veel in mijn hoofd, die hij door de jaren heen steeds opnieuw vertelde.

Zoals het verhaal dat hij altijd rond zijn verjaardag opdiste: dat zijn moeder hem altijd vanuit Amerika opbelde om hem te felicteren en dan het volgende zei, als hij bijvoorbeeld 42 jaar was geworden: ’42 years ago I wasn’t feeling too well’. Haar Jiddische momme manier om te laten weten dat zijn bevalling nogal lang had geduurd. Om precies te zijn 48 uur. En dat hij haar daar best eens dankbaar voor mocht zijn.

Hij is er helaas niet meer om deze verhalen door te geven, dus dan moet ik het maar doen. Bij deze. Happy Birthday papa wherever you are.

Papa op de trap
Papa on the stairs – William Levy