Top 50 van de jaren nul

Ik had het me eigenlijk nog niet zo gerealiseerd, maar over enkele weken zitten we alweer in een nieuwe decennium: de jaren ’10!

Om het afgelopen decennium (dat nog steeds geen duidelijke naam heeft: de zips? de jaren o? de noughts?) goed af te sluiten is er het zeer leuke initiatief van vrienden van mij, namelijk:  

Top 50 van de Jaren Nul. Elke dag een nieuw stukje over een onderwerp, een persoon of een trend uit de jaren nul, zoals onder andere haarhaat, Sex and the City en wikipedia. Hoewel ik over het algemeen niet zo’n lijstjes-persoon ben, vind ik dit een geweldig idee. Het is overzichtelijk, grappig en informatief. Waarmee we aan het eind van het jaar de jaren nul met een goed gevoel af kunnen sluiten. En daar ben ik helemaal voor! (Dat is vast ook een typische jaren nul uitspraak…) En oh ja: bloggen is ook heel erg jaren nul. Schijnt. Maar ik hoop er ook in het nieuwe decennium mee door te gaan hoor!

Advertenties

Slappe lach

Voor mijn verjaardag had ik van vriendin M. kaartjes gekregen voor Ronald Goedemondt in de Kleine Komedie. Dat kwam zo. Enkele dagen nadat Zef geboren was, keken M. (mannelijke M. in dit geval) en ik voor het eerst weer naar de televisie en daar was de voorstelling “Spek” te zien van Ronald Goedemondt.  Het zal een combinatie van hormonen, moeheid, euforie, blijdschap en echt leuke grappen zijn geweest, maar M. en ik kregen enorm de slappe lach. Echt tranen met tuiten en buikpijn van het lachen. Het was een mooi moment. Een onvergetelijk moment.

Vandaar dat ik kaartjes voor de voorstelling “Dedication” van vriendin M. kreeg. En zo zaten lief M. en ik opeens in de Kleine Komedie op een dinsdagavond, nadat we Zef aan vriendin C. hadden toevertrouwd. Ronald was goed op dreef en af en toe heb ik echt hard gelachen. Wat ik mij dan vooral afvraag tijdens zo’n voorstelling, is of de mensen lachen omdat ze hem zo raar vinden? Met zijn gekke gedachten. Of omdat ze dingen herkennen. Want ik vind hem helemaal niet raar. Juist heel normaal en herkenbaar.   

Soms kakte de voorstelling wel wat in en merkte ik dat mijn gedachten afdwaalden. Maar de boog kan dan ook niet altijd gespannen staan. Ook ging hij soms zo snel dat er geen tijd was om een gedachte of grap echt even te laten bezinken. Dat vond ik wel jammer. Maar gelukkig is er youtube. Nog geen fragmenten van “Dedication” helaas, maar wel van “Spek”.

Yes Man & band “Munchausen By Proxy”

Vorige week de film “Yes Man” op DVD gekeken, met Jim Carrey die dus, zoals de titel al wel enigszins aangeeft, op alles “Ja” moet zeggen. Was eigenlijk best een leuke film.  Met name actrice Zooey Deschanel stal wat mij betreft de show, als ‘love-interest’ van Jim Carrey. Ze speelt namelijk in de film in een fictieve band (en ik heb een zwak voor fictieve filmbands, zoals u weet) genaamd “Munchausen By Proxy”. En die band is super cool!  

Ten eerste is er de naam van de band: Munchausen By Proxy. Dat is een aandoening. En niet zo’n leuke. Namelijk, volgens wikipedia, “een psychiatrisch syndroom waarbij iemand herhaaldelijk medische hulp zoekt voor bewust gefingeerde stoornissen of ziektes bij een derde.” Niet echt een naam die je aan je band zou geven dus, maar daarom des te grappiger.

Verder zijn de bandleden allemaal uitgedost in fantastische glitteroutfits en hebben ze geweldig slechte songteksten, zoals “Don’t call me after 11. You can call me at 9 or 10, but just don’t call me after 11” of zoiets.

Naast Zooey D. blijkt deze fictieve band uit de echt bestaande drie-vrouws-formatie Von Iva uit San Francisco te bestaan. Ik ben instant fan, van zowel MbP en Von Iva!

Kijk en oordeel zelf maar even:

Shift F3

punthoofd stripWil steeds een nieuw stukje schrijven maar kom er én niet aan toe én heb ik ook niet zo veel inspiratie op het moment. En om het nou steeds over de “poepluier van de dag” te gaan hebben, is misschien noch interessant noch smakelijk. Dus daarom een flauw stripje dat ik bij het opruimen tegen kwam. Blijkbaar vond ik het destijds zo grappig dat ik het bewaard heb. Moest er weer hartelijk om lachen, om deze nerdengrap.