Linkse hobbies

Sinds twee maanden werk ik bij één van mooiste, oudste en kleinste theaters van Amsterdam: de Roode Bioscoop. Klein van formaat, maar groot in ambitie! Vroeger was het een socialistische bioscoop (vandaar de naam- het is dus geen sexbioscoop, wat veel mensen denken…dat was The Movies – overigens om de hoek van de Roode Bioscoop), nu is het een theater voor kleinschalige muziek, theater en literaire voorstellingen. Hoe dan ook,  een zeer inspirerende en fijne (werk)plek waar altijd wat interessants gebeurt.

Zoals de komende maand, de nieuwe voorstelling van Theatergroep Flint-  sinds jaar en dag de vaste bespeler van de Roode Bioscoop: Klaarlichte Nacht, gebaseerd op het werk van de Vlaamse dichter Herman de Coninck (1944 -1997).

“De titel ‘Klaarlichte Nacht’ heeft van doen met de wijze waarop de toegankelijke poëzie van Herman de Coninck tot stand kwam: ’s nachts in zijn werkkamer, naar muziek luisterend en bier of whiskey drinkend. Buiten heerst stilte en duisternis.

De voorstelling volgt het verloop van de Coninck’s leven, samengebald in een imaginaire pikzwarte nacht, die geleidelijk overgaat in een glorieuze klaarlichte ochtend.

De samenwerking met Ernst Reijseger en Wolfert Brederode, twee muzikanten van wereldformaat, laat het werk van de Coninck in al zijn schoonheid schitteren.”

Zie hier voor de data en hoe te reserveren.

Dus wat belet u? Komt allen naar dit prachtig mooie theater om deze bijzondere voorstelling te zien! En niet alleen omdat ik er werk. Gewoon, omdat u uzelf dit gunt, zo aan het begin van het nieuwe jaar. En u zich niet schaamt voor uw linkse interesses en hobbies. Zegt ’t voort!

Advertenties

Slappe lach

Voor mijn verjaardag had ik van vriendin M. kaartjes gekregen voor Ronald Goedemondt in de Kleine Komedie. Dat kwam zo. Enkele dagen nadat Zef geboren was, keken M. (mannelijke M. in dit geval) en ik voor het eerst weer naar de televisie en daar was de voorstelling “Spek” te zien van Ronald Goedemondt.  Het zal een combinatie van hormonen, moeheid, euforie, blijdschap en echt leuke grappen zijn geweest, maar M. en ik kregen enorm de slappe lach. Echt tranen met tuiten en buikpijn van het lachen. Het was een mooi moment. Een onvergetelijk moment.

Vandaar dat ik kaartjes voor de voorstelling “Dedication” van vriendin M. kreeg. En zo zaten lief M. en ik opeens in de Kleine Komedie op een dinsdagavond, nadat we Zef aan vriendin C. hadden toevertrouwd. Ronald was goed op dreef en af en toe heb ik echt hard gelachen. Wat ik mij dan vooral afvraag tijdens zo’n voorstelling, is of de mensen lachen omdat ze hem zo raar vinden? Met zijn gekke gedachten. Of omdat ze dingen herkennen. Want ik vind hem helemaal niet raar. Juist heel normaal en herkenbaar.   

Soms kakte de voorstelling wel wat in en merkte ik dat mijn gedachten afdwaalden. Maar de boog kan dan ook niet altijd gespannen staan. Ook ging hij soms zo snel dat er geen tijd was om een gedachte of grap echt even te laten bezinken. Dat vond ik wel jammer. Maar gelukkig is er youtube. Nog geen fragmenten van “Dedication” helaas, maar wel van “Spek”.

Balieleed

Wie kent het niet, het eindeloze wachten met een nummertje bij een of andere instantie of het ophalen van een bestelling. En als je dan eindelijk aan de beurt bent, blijkt dat je tóch bij een andere balie moest zijn, of je order verkeerd is afgeleverd.

Vanochtend nog ging M. naar de Praxis om de door ons bestelde schuifdeur inclusief rails op te halen. De deur zelf is 80 cm, dus daar moet dan een rails bij van 160 cm, anders valt er weinig te schuiven natuurlijk. Alsof je een trein hebt op rails die precies even lang is als die trein. Waar moet die trein anders heen? Zelfs ik, met mijn weinige technische inzicht, begrijp dat. We hadden dit dan ook correct op het bestelformulier ingevuld. Maarrrr, je voelt m al aankomen, bij de Praxis vonden ze dit blijkbaar niet heel logisch en is er iemand zelf gaan nadenken (nooit doen!), en dus zat er een rails bij van maar 80 cm. Nu kan het nog 2 weken gaan duren voordat de nieuwe rails er is, terwijl vandaag een vriend langs zou komen om deze deur te installeren. Bovendien is deze deur best belangrijk omdat het er voor moet zorgen dat de kat niet meer in de slaapkamer kan komen, aangezien daar de hangwieg boven ons bed komt te hangen. De enige plek waar we een wieg kwijt kunnen in ons kleine huisje. Maar ja, daar hadden ze bij de Praxis niet zo’n boodschap aan, dus moeten we geduldig wachten op de nieuwe rails.    

Nu is er over dit soort frustraties en andere ambtelijke tragedies een mooie en vooral grappige voorstelling gemaakt, die nú te zien is in het hele land.   Namelijk de voorstelling “Balieleed”, door gezelschap Golden Palace. Gaat dat zien! En niet alleen omdat mijn vriendin Suzanne hierin speelt en de show steelt. Het is gewoon erg leuk. Vanavond staan ze in Venlo, morgen misschien wel bij jou in de buurt.

Golden Palace