Summer in the city

Heerlijk hoor, dit vroege zomerweer. Fluitend op de fiets in het zonnetje. Maar kunnen we dan ook met z’n allen blijven opletten als we fietsen, oversteken, of autorijden, alsjeblieft? Echt, het lijkt wel of met het stijgen van de temperatuur, mensen plotseling alleen nog maar de zomer in hun bol hebben en dus niet meer alert kunnen of willen zijn in het verkeer. Oke, het is warm en je hebt misschien een overhemd aan dat niet luchtdoorlatend is en je baas is een eikel. Maar betekent dat dan dat je mij op de fiets moet afsnijden? Oke, je fietst lekker loom in de zon en bent zo ontspannen dat je heerlijk rustig van je fiets stapt. Maar kijk dan ook even achterom voordat je dat doet zodat je rekening kunt houden met het overige verkeer! Oke, je bent fijn aan het shoppen met je vriendinnen op je vrije dag en bent zo gezellig aan het kletsen dat je vergeet te kijken bij het oversteken. Maar ga mij dan niet vuil aan lopen kijken als ik je bijna van je sokken rijd!!!

U begrijpt, we hebben hier een frustratie te pakken. Het zal wel aan mij liggen, en de Grote Stad, en dat ik op weg naar mijn werk was. En waarschijnlijk zat ik niet genoeg in het tempo dat deze temperatuur van je verlangt. Maar toch. Gewoon blijven opletten mensen! Dank voor de aandacht.

Advertenties

Wat je allemaal met een scanner kunt doen

Op deze heerlijke warme zomerse dag een foto van onze warme, harige kat. Die op de printer annex scanner annex kopieermachine zit. Wees maar niet bang, ik zal hier geen eindeloze kattenweblog van maken hoor, maar kan het toch niet laten natuurlijk.  Dus: hier de kont van Mus. Hihi.

A-ritmisch

Mensen zonder ritmegevoel fascineren mij enorm. Ze kunnen er meestal niks aan doen en hebben het zelf vaak niet eens door dat ze dansen op de bizarre maat in hun eigen hoofd. Dansen op de maat van de muziek lijkt zo logisch, maar is dat voor sommige mensen blijkbaar niet. 

Als ik vroeger uit ging, toen ik een jaar of 17 was, probeerde ik, samen met vriendinnen, vaak juist tégen het ritme in te dansen. Dat bleek nog behoorlijk lastig te zijn. Om niet te zeggen onmogelijk en zeer verwarrend.

Sinds kort heb ik een theorie ontwikkeld. Namelijk, voor ritmegevoel heb je timing nodig. En zowel voor muziek als humor is timing enorm van belang, cruciaal eigenlijk. De conclusie zou dan zijn dat mensen zonder ritmegevoel ook geen gevoel voor humor hebben. Is deze theorie echt waar? Ik ga er de komende tijd eens extra goed op letten, misschien leidt het tot verbazingwekkende inzichten.

To blog or not to blog

Leuk hoor zo’n blog, maar hoe werkt zoiets eigenlijk? Vol enthousiasme zette ik mijn eerste bericht 2 weken geleden op het web, met de gedachte dat het niet uitmaakt als niemand het leest. Want het gaat erom dat ik een stok achter de deur heb om te schrijven. Voor mezelf. Als oefening. Maar steeds als ik op mijn blog keek, bleek niemand gereageerd te hebben om mijn 1e post. Ik had zelfs helemaal geen bezoekers! Ik bleek dat vervelender te vinden dan ik had gedacht. Dus na het schrijven van dit bericht zal ik vrienden en bekenden eens op deze ge-wel-dige blog wijzen. Oh oh oh, wat is dit een leuke blog. Vind je ook niet? Ah toe, laat een berichtje achter. En kom vooral ook weer terug. Dan beloof ik leuke, mooie, ontroerende en grappige stukjes te schrijven. Dus, tot ziens!

 

Voor alles is er een eerste keer.

Het is er dan eindelijk van gekomen. Ik heb een weblog. Jaren na de hype. Nadat de meeste van mijn vrienden en kennissen alweer gestopt zijn met hun eigen blog omdat ze het wel hebben gezien. Omdat bloggen zo ontzettend 2002 is. Kom ik ook nog eens even aanzetten met een blog, ik, spuit 11. Ach ja, je kunt niet altijd avant-garde zijn. Misschien ben ik wel heel retro nu. Hoe dan ook, ik ben er, ik ga bloggen! Amen.