Stressbestendig

Wat een rotwoord is dat eigenlijk. En wat betekent stressbestendig nu helemaal? Dat je een muur op kunt trekken tegen de rest van de wereld? En is dat dan bewonderenswaardig? 

Vroeger was ik er trots op dat ik tegen stress kon. Ja hoor, stress, geen probleem, kan ik aan, kom maar op. Mij krijg je niet gek. En dat was ook vaak echt wel zo. Ik gedijde onder de stress, ik steeg tot grote hoogtes. 

Tegenwoordig heb ik het idee dat de stress die op mijn pad komt en is gekomen (in vele soorten, maten en van klein tot groot de laatste jaren helaas…) bij mij eerder naar binnen toe slaat, waardoor het uiterlijk lijkt of ik het aan kan, maar van binnen sta ik op springen.  

Ik vind het een interessant gegeven, want van collega’s hoor ik dat altijd zo rustig over kom en niet in paniek raak. En daar ben ik dan echt oprecht verbaasd over, omdat ik thuis me echt rot kan zitten piekeren en panieken, over ALLES.  Moet daar toch eens aan gaan werken dan, om die paniek te laten zien. Maar hoe doe je dat als je altijd gewend bent geweest om stressbestendig te zijn? Lastig.

Advertenties